Το «Δόλωμα» αφηγείται με μοναδική δεξιοτεχνία την ιστορία του αγαπημένου μου Ντέιμον, του αγγέλου με τα μαύρα φτερά και της μπαλαρίνας Γουίντερ (σημ. η Γουίντερ μου θυμίζει την Κριστίν από τη ταινία «Barbie, η μπαλαρίνα με τις μαγικές πουέντ», η οποία είναι ένα αριστούργημα της 7ης τέχνης). Δεν γίνεται να μην παθιαστείς με τον Ντέιμον και την ιστορία του. Διαβάζοντας τα προηγούμενα δύο βιβλία σχηματίζεις μια γενική εικόνα για εκείνον, π.χ. υπήρξαν αναφορές για τα παιδικά του χρόνια οι οποίες σε βοηθάνε να τον καταλάβεις, αλλά όχι να τον δικαιολογήσεις. Στην ουσία όμως δεν γνωρίζεις σχεδόν τίποτα για την προσωπικότητα και για τα πραγματικά του κίνητρα, είναι ένα αίνιγμα που σε προκαλεί να το λύσεις. Από την πρώτη στιγμή ανυπομονούσα και ήμουν περίεργη να μάθω τις σκέψεις, τα συναισθήματα και το παρελθόν του, να μάθω την δικιά του εκδοχή της ιστορίας, και δεν απογοητεύτηκα ούτε λεπτό. Η Γουίντερ είναι η μόνη που μπορεί να τον καταλάβει, να τον νιώσει, έχουν μία σύνδεση σχεδόν υπερφυσική....