Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιούνιος, 2024

μυστική διαθήκη - ελένη γαληνού

Αναδρομές στο παρελθόν. Ελλάδα 19ου αιώνα. Μια 'κρυφή' υπόγεια Αθήνα. Μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Μυστικισμός. Παρόλο που μου άρεσε το μυστήριο, βρήκα κάποιους διαλόγους παιδικούς και cringe. Η Ελίζα ως κεντρική ηρωίδα είναι κατά το ήμισυ του βιβλίου αδιάφορη, κατέληξε να είναι μια καρικατούρα καταστάσεων. Το τέλος δεν με άφησε ικανοποιημένη, κάποια ερωτήματα έμειναν αναπάντητα, δεν τους δόθηκαν κατ' εμέ η απαραίτητη υπόσταση. Βαθμολογία:  ⭐⭐.5

το βασίλειο των δαιμόνων (το βασίλειο των δαιμόνων #1) - kerri maniscalco

Το αγαπώ μέχρι τα πέρατα του κόσμου! Ξάφνου έχω μεταφερθεί στα στενά του Παλέρμο, να τρώω ιταλική κουζίνα, να έχω μαγικές δυνάμεις και παράλληλα να εξιχνιάζω μια σειρά φόνων παρέα με έναν ακαταμάχητο δαίμονα. Γενικά να είμαι σαν την Εμίλια, η οποία είναι μια επίγεια θεότητα. Είναι το ιδανικό ανάγνωσμα για όσους λατρεύουν τις enemies-to-lovers σχέσεις, το δίπολο μάγισσα-δαίμονα, τα φαγητά, την Ιταλία και το μυστήριο. Βαθμολογία:  ⭐⭐⭐⭐⭐

κονκλάβιο (devil's night #3.5) - penelope douglas

Το «Κονκλάβιο» είναι μια νουβέλα / γέφυρα ανάμεσα στο «Δόλωμα» και το «Nightfall», μας προετοιμάζει δηλαδή ομαλά για την ιστορία του Γουίλ. Η παρέα (σχεδόν) ενωμένη στη μέση του ωκεανού με όλα τα πιόνια και τους παίκτες στη θέση τους δημιουργεί μια ονειρεμένη εικόνα βγαλμένη από κάποιο σκοτεινό παραμύθι. Ειδική μνεία στον Ντέιμον που έχει ανεβάσει κατά πολύ τον πήχη. Χάρμα οφθαλμών είναι και ως πατέρας, του πάνε όλοι οι ρόλοι. Είναι δικαίως από τους αγαπημένους μου χαρακτήρες. Βαθμολογία:  ⭐⭐⭐⭐⭐

δόλωμα (devil's night #3) - penelope douglas

Το «Δόλωμα» αφηγείται με μοναδική δεξιοτεχνία την ιστορία του αγαπημένου μου Ντέιμον, του αγγέλου με τα μαύρα φτερά και της μπαλαρίνας Γουίντερ (σημ. η Γουίντερ μου θυμίζει την Κριστίν από τη ταινία «Barbie, η μπαλαρίνα με τις μαγικές πουέντ», η οποία είναι ένα αριστούργημα της 7ης τέχνης). Δεν γίνεται να μην παθιαστείς με τον Ντέιμον και την ιστορία του. Διαβάζοντας τα προηγούμενα δύο βιβλία σχηματίζεις μια γενική εικόνα για εκείνον, π.χ. υπήρξαν αναφορές για τα παιδικά του χρόνια οι οποίες σε βοηθάνε να τον καταλάβεις, αλλά όχι να τον δικαιολογήσεις. Στην ουσία όμως δεν γνωρίζεις σχεδόν τίποτα για την προσωπικότητα και για τα πραγματικά του κίνητρα, είναι ένα αίνιγμα που σε προκαλεί να το λύσεις. Από την πρώτη στιγμή ανυπομονούσα και ήμουν περίεργη να μάθω τις σκέψεις, τα συναισθήματα και το παρελθόν του, να μάθω την δικιά του εκδοχή της ιστορίας, και δεν απογοητεύτηκα ούτε λεπτό. Η Γουίντερ είναι η μόνη που μπορεί να τον καταλάβει, να τον νιώσει, έχουν μία σύνδεση σχεδόν υπερφυσική....